Mission Session

Hiatus muna ako ulit.

Hindi ko alam kung gaano katagal. Isang buwan siguro. P’wede ding dalawa. O kaya isang linggo lang. Hehehe sens'ya naman, hindi ko kasi masabi. Basta bahala na ulit si Batman. Meron lang mga bagay ngayon na kailangan kong bigyang atensiyon at prayoridad. Simula na kasi ng isang matindi at medyo malufet-lufet na sagupaan.

Iiwan ko muna itong gasolinahan. Pero sana nga pansamantala lang.

Birthday Greetings

Berdei ko ngayon!

Medyo busy ako dito sa opisina kaya hindi ako makakagawa ng isang matino-tinong post. Pero iiwan ko na lang sa inyo ang pinagkapuyatan ko kagabi (2AM na ata ako nakatulog): ang compilation ng lahat ng Picture Greetings na ipinadala niyo para sa aking berdei! Woot woot!



Salamats sa lahat ng nag-greet. Special mention kay Ron Turon at Joshmarie dahil sa kanilang pag-invade sa aming bahay sa Novaliches last weekend at pag-interview ke Momski Womski.

Para sa detalye ng kanilang krimen ginawa, 'heto ang link. Click here.

The Gasoline Dude's Tumblelog

I have a new blog!

A Tumblelog by Tumblr. Woot!

So how is it different as compared to this? With the new one, it’d be all pictures with just minimal text. Minsan kasi eh hindi ko ma-organize ang kukote ko para makabuo ng isang post. “Writer’s Block”, ‘ika nga nila. (Kahit hindi naman talaga ako writer. *LOLz*) Dito sa Tumblr eh walang masyadong hassle. All I need is my camera, then I just have to take a few shots of anything I want. Pipili ng pinaka-matinong pic, tapos konting sulat-sulat lang. Voila! Meron na kaagad akong isang post. Haha ayos, ‘di ba? Walang kahirap-hirap.

Visit my Tumblelog. Click here.

Kapag wala akong update dito sa Blogspot, malamang sa bagoong alamang eh nasa kabilang gasolinahan ako. Hehehe. = P

**********

ISANG PAALALA:

Lapit na berdei ko! Asan na mga picture greetings niyo?

Hehe hangkulet ba? Dedlayn na kasi bukas.

Suntukan Tayo

May nagbabadyang malaking panganib na tiyak na gagambala, at baka pumurnada, sa pangarap kong jackpot.

Kailangan itong paghandaan.

Paano na? Shyet talaga! Grrr... Rawr.

Pero ganyan talaga ang buhay eh. Kahit mahirap, kailangang kayanin.

I'll give 'em a good fight. Makikipag-bakbakan ako, kamao sa kamao.

**********

Pero ayoko munang mag-isip ng mga problema sa ngayon. Pagkatapos na lang ng berdei ko. Hehehe. = P

Malapit na ang deadline ng picture greetings! Muli akong nagsusumamo sa inyo. Cheer me up on my berdei! Kumuha kayo ng camera at picture-an niyo ang sarili niyo hawak ang isang papel na may nakasulat ng “Heberdei Gasoline Dude!”, o kahit na anong diskarteng gusto niyo basta binabate (“greet”) niyo ako sa berdei ko. = D

The more creative, the better. Baka mamigay ako ng premyo. Hehehe. = P

Send your picture greetings on or before March 23. Pwede niyong i-email sa akin sa: grilledbeef@yahoo.com. OK ba?

Sa tatlong kaibigang nagpadala na ng mga picture greetings, maraming salamat sa inyo. Pinasaya niyo ako ng sobra-sobra. Andami talagang nagmamahal sa ‘kin.

10 Million

Kailangan ko ng 10 milyon pesos. Sinong pwedeng magpautang sa ‘kin?

‘Yan ang nagpapabagabag sa ‘kin for the past few weeks. ‘Yan din siguro ang rason kung bakit ako laging pini-pimpol ngayon at ang lakas ko ulit kumain lately. Andaming problema sa trabaho! Sobrang nape-pressured na ‘ko!

10 milyon pesos. ‘Yan ang target kong company revenue for this year. Kumusta naman ‘yun? Ahuhuhu.

Nabanggit ko na dati dito na meron kaming naging reorganization sa company. It was actually a move done to combat the current crisis. Dahil hi-nire ako para mag-multitasking sa trabaho, pinaiwan muna sa ‘kin ang function ko sa Human Resources at pinag-focus muna sa Sales and Account Management.

I didn’t have much choice. Masyado kasi akong nag-magaling sa interview. Ang challenge ngayon: I should be able to walk the talk.

Kaya ako problematic ngayon.

Now I’m contemplating on what to do. Oo gusto ko ng challenge, pero ampucha, bakit naman ganito kalaki?!

**********

Pero alam niyo mga Repapeeps, kahit papaano naman eh hindi pa din naman ako nawawalan ng pag-asa na makuha ‘yang 10 milyong pesos na target ko. Sa mga ganitong panahon eh kailangan ko lang alalahanin ulit kung bakit ako nandito sa Singapore in the first place. Enough motivation na siguro ‘yun. Hehe sana nga.

Atsaka (‘eto walang halong stir), my company now is the best I’ve been with so far. We’re not really a big corporation, pero wala akong masabi sa mga Bossings ko at mga colleagues. In general, mababait sila (kahit minsan eh me pumapalya). Okei sa olrayt ang samahan, at parang pamilya na din ang turingan namin sa isa’t-isa. I’ve never been happier in my entire career life.

Sabi ng isang colleague ko kanina, nasa kamay daw namin ng German Bossing ko ang ikauunlad at ikababagsak ng kumpanya. (Naknang! Parang lalo akong na-pressured dun ah!) Pero dahil sobrang tine-treasure ko sila, hahayaan ko ba naman ang sarili kong mabigo?

(Oo, pinapalakas ko lang ang loob ko. So help me naman po, Lord God!)

**********

Dahil problematic ako ngayon, pasayahin niyo naman ako! Hehe lapit na berdei ko ah. Lapit na din akong mawala sa kalendaryo. ‘Yung mga hindi pa nagbibigay ng picture greetings diyan, p’wede pa humabol. = P

Judge Lest Be Judged

Ang post na ito ay para sa 'yo.

May nakapagsabi sa 'kin na natunton mo daw ang blog ko. Ayos! Medyo nagulat, pero OK lang. Tambay ka lang, I don't really mind.

Gusto ko lang din sanang sabihin sa 'yo na nasa sa'yo ang simpatiya ko. Naaawa ako sa 'yo dahil sa kalagayan mo. Pakiramdam ko kasi, sirang-sira ka na sa lahat ng tao. Ikaw ang nagmumukhang may kasalanan. Na ikaw daw ang may mali.

Inaamin ko, minsan na din kitang nahusgahan. Kung anu-ano na din kasing balita at kuwento ang narinig ko tungkol sa 'yo at sa naging pamumuhay mo. Pero naisip ko, wala naman kasing perpekto. May dungis ang lahat ng tao. Kaya ngayon, humihingi ako ng dispensa sa 'yo.

Hindi pa kita masyadong nakikilala. Ilang oras lang din kasi tayong nakapagsama noon. Ni hindi nga din tayo masyadong nakapag-usap.

Pero isa ang alam kong tama sa sitwasyon mo: You don't deserve to be judged. Wala silang karapatan. Wala KAMING karapatan.

Isa pa, ikaw pa din ang asawa. Ikaw din ang ina ng mga anak niyo. Kumbaga sa Harry Potter, kahit gaano pa kalakas si Voldemort eh wala pa din silang panama ng mga alagad niya sa kapangyarihan ng pagmamahal na inalay ni Lily Potter sa anak niya. (O ha! Ayos ba sa analogy? Hehe.)

Kung ano man ang kahantungan ng teleserye ng buhay niyong mag-asawa at mag-iina, hangad ko ang kabutihan niyo.

Alagaan mong mabuti ang mga anak mo. Matutunan mo din sanang mahalin ang sarili mo.

Marchy March

March na!

Ambilis ng panahon. Parang kelan lang eh naglilista pa lang ako ng mga New Year’s Resolutions. Ngayon eh matatapos na kaagad ang First Quarter ng 2009. Kumusta naman?

Sa labindalawang buwang meron ang isang taon, masasabi kong ang Marso ang pinakapaborito ko simula nung bata pa lang ako. Humuhudyat kasi ito ng pagtatapos ng klase sa eskwela at pagsisimula ng summer vacation. Goodbye early wake-up calls. Goodbye assignments. Goodbye quizzes. Goodbye terror teachers.

Pero siyempre, ang pinakamahalaga sa lahat...

IT'S MY BIRTH MONTH!

Woot woot!

Dahil ito ang kauna-unahang taon kung kelan magse-celebrate ako ng berdei na wala sa Pinas, hihingi sana ako ako ng pabor sa limang kataong nagbabasa ng blog ko. (Hehehe.) Mag-send naman kayo sa ‘kin ng mga picture greetings kung saan binabati (as in “greet” ha!) niyo ako sa aking berdei. *LOLz* Nakuha ko ‘tong ideyang ito ke Popoy Inosentes (na ginawa din niya nung berdei niya) eh nakita kong parang masaya. Nainggit naman ako ng tuluyan kaya gagayahin ko na lang. Hehehe. = P

Pagbigyan niyo na ako, mga Repapeeps. Madali lang naman. Parang ganito o:

I-send niyo ang inyong mga picture greetings sa grilledbeef@yahoo.com on or before March 23. Tapos, sa mismong berdei ko two days after the said date eh ipo-post ko dito sa blog ko ang lahat ng ipinadala niyo. The more creative, the better! Kapag sobra kong magustuhan ang picture greetings niyo, malay niyo eh ilibre ko pa kayo o ako pa ang magbigay sa inyo ng regalo. = P

PAHABOL:

Meron na palang nag-submit ng picture greeting para sa berdei ko. Isang *witwiw* na CELEBRITY!

Dahil sa effort na ibinigay niya, parang mas mahal ko na siya ngayon kesa kay Maja Salvador at Carmen Soo. Hehehe. = D

Salamat sa isang kaibigang blogger para dun. Ipo-post ko din 'yun dito sa takdang panahon. = D