Monday, January 31, 2011

HAIST!


Gusto kong magpasalamat sa lahat ng nagbigay ng suggestions kung ano ang pwede kong lutuin para dun sa babaeng tinutukoy ko sa mga previous posts ko. Karamihan sa inyo eh ang isinuggest eh ADOBO. Twice pa lang akong nag-attempt magluto ng adobo sa buong buhay ko. First attempt: PORK. Naging overcooked, at lasang lechong paksiw. Second attempt: CHICKEN. Undercooked naman, at naging oily at maalat. Fortunately, nakain ko naman sila na hindi sumakit ang tiyan ko. LOL! Kelan ko kaya mape-perfect ang pagluluto ng adobo?

Ang totoo niyan, hindi ako nakapagluto para sa kanya last weekend. Pareho kasing busy-busyhan, tsaka kung kelan naman wala akong pasok eh doon siya may trabaho. She’s a piano teacher, by the way. At sa mga nagtatanong, nope, she’s not Filipina. She’s Malaysian Chinese. (Carmen Soo? LOL!)

We’re still in the “getting-to-know-each-other” stage. Saka na ko magkukuwento ng mga detalye at baka maudlot pa. Torpe pa mandin ako.


********************


I just met up with a friend for dinner last night. He’s one of my closest here in Singapore kasi he’s also a confidante, a ‘shock absorber’, and a counsellor. Siya ‘yung kaibigan kong magaling tumayming dahil sa tuwing tatawag ‘yan para mangamusta eh nagkakataong may problema ako at kailangan ko ng kausap at taga-bigay ng advice. Siya din ‘yung una kong tinawagan nung natanggal ako sa trabaho dati, at nag-eencourage sa ‘kin na laging magsimba tuwing Linggo. We are, more or less, of the same wavelength at dahil halos magka-edad kami eh halos pareho kami ng maturity level.

Other than the reason of not seeing each other for a long time, we decided to meet up also because according to him, he’ll be leaving Singapore in March… FOR GOOD! Balak mag-New Zealand ng gago at doon maghanap ng panibagong trabaho bilang tagapiga ng dodo ng cow. Nagsawa na daw kasi siya sa Singapore dahil six years na din siya dito namamalagi. Tinanong ko kung nakabuntis ba siya dito kaya eeskapo, hindi naman daw.

Nakakalungkot lang. People come and go...

Incidentally, magkakilala sila from MAPUA ng isang sikat na humor blogger na ngayon ay nagta-trabaho na din dito sa Singapore, ang first-time OFW na si Jepoy.

Saturday, January 22, 2011

Wednesday, January 19, 2011

Surprise Meal



“The best way to a man’s heart is through his stomach.”

I got really surprised last night. She cooked dinner for me !

Thanks for that very tasteful meal. I will be smiling the whole week.


Monday, January 17, 2011

Polish Friend in Town


Dumating dito sa Singapore last Friday ang kaibigan kong Polish na naka-based sa Qatar. He sent me an e-mail the other week, asking me if I could accommodate him for one day. Dahil isa akong napakabait na kaibigan na busilak ang puso at may mabuting kalooban, I gladly said yes. LOL!

It’s his third time to come to Singapore as he oftentimes travel, at pumunta siya ulit dito para: (1) kumain; (2) pumunta sa Clarke Quay para mag-partey partey; (3) bumili ng bagong laptop. So I spent most of my weekend with him, meeting up with other friends, food tripping & techie shopping.


Nakakapagod lang nung Sabado kasi wala kaming ginawa kundi maglakad ng maglakad sa mga shopping centers just to find the perfect laptop. Masaya naman kasi nanlilibre siya ng pagkain, but what I wasn’t expecting to do was to watch the musical ‘The Rocky Horror Show’ at Esplanade. (Kung nanonood ka ng GLEE, alam mo ‘tong musical na ‘to.) It was a ‘spur-of-the-moment’ decision kaya kahit mahal ang ticket at hindi allocated sa budget (I paid for my own.), napapanood kami ng kaibigan ko dahil baka hindi na maulit ang pag-stage nito dito sa Singapore. (Watch it guys, if you get the chance! The musical was crazy & highly entertaining!)


Dahil nga napagastos ako ng wala sa oras, hindi muna ako magdi-dinner sa labas ng mga dalawang linggo. :(

Friday, January 14, 2011

67


HAPPY BIRTHDAY MOM!

Kanina habang naglalakad ako pauwi galing opisina, nangingilid na naman ang luha ko. I suddenly miss my Mom. Dahil nga birthday niya ngayon, bigla akong na-EMO. I was thinking, I should be there beside her when she celebrates her birthday. Dapat dine-date ko siya ngayon sa isang medyo mamahalin na restaurant. Dapat pinangsa-shopping ko siya ngayon ng mga damit na gusto niya. Dapat nayayakap ko siya ngayon ng mahigpit na mahigpit. HAIST! Puro wishful thinking na lang, pero wala naman akong magawa.

She’s already 67 years old, widowed and alone, celebrating her birthday today, and here I am, her only son, miles away from her, working abroad, helpless. There’s something wrong with this picture. Tanong ko sa sarili ko, why am I here where I am now again?

Lord, hanggang kailan ko po ba magiging dilemma ‘to? :(

I will figure it out sooner or later. But for now, I will try to smile just for the sake of her.

I really miss you Mom, and I love you. We will be together again... soon.

Sunday, January 9, 2011

BEDRIDDEN


I'm sick... AGAIN!

Nasobrahan ata ako sa negativity from my previous post. Marami ang nag-message para maki-chismis sa 'kin kung sino daw ang kaaway ko. To set the records straight, wala po akong kaaway. Takot lang nila sa mala-SPARTANS kong pangangatawan. LOL!

Kaya ayun, dahil tinatamad akong magsulat ng bagong blog post, gumawa na lang ako ng video. After posting this, balik na ako ulit sa pagpapahinga dahil may pasok pa ako bukas kaya kailangan ko na kaagad gumaling.



Tuesday, January 4, 2011

You Yes You


Gusto kong isipin na mabait at palakaibigan akong tao. Alam kong merong aangal pero dahil blog ko ‘to, ‘yun ang totoo. Mukha lang akong suplado sa simula, pero kapag nakagaanan na kita ng loob, I’d be a friend to you, and a great one at that.

Hindi ko lang maintindihan kung bakit may mga taong merong tinatawag na ‘malicious intent’. ‘Yung tipong maganda naman ang pakikitungo mo pero pinag-iisipan ka pa ng masama. Sila ‘yung walang sincerity sa mga sinasabi, and what’s worst, these people stab you behind your back.

I don’t want to point fingers because that is not the purpose of this post.

This just serves as a warning.

Sunday, January 2, 2011

How I Celebrated My New Year's Eve

Happy New Year Guys! How’s the start of the New Year so far?

Mas gusto ko talaga ang New Year kesa sa Christmas. Even in the past years, ang naaalala ko eh mas masaya kapag New Year, siguro dahil na din sa masarap ang magpaputok. (Ano na naman ‘yang iniisip mong kabastusan? LOL!) Kaya naman kahit malayo ako sa pamilya at mga ilang kaibigan, sabi ko sa sarili ko eh kailangan kong mai-celebrate ng maganda ang pagpasok ng 2011. ‘Ika nga nila, let’s all welcome the New Year with a BANG!

My initial plan was to go to Marina Bay, join a group of Couchsurfing friends, and watch the fireworks display. Supposedly eh magkikita-kita kami ng 9:30PM para makakuha ng magandang puwesto, but due to an unforeseeable turn of events, na-late ako ng pagdating sa Marina Bay at hindi ko na nagawang makita ang grupo na dapat ay kakatagpuin ko. Sobra kasing dami ng tao na para bang may El Shaddai prayer rally si Bro. Mike. Ampf.

I was already tired that night after all the day’s work (may pasok kasi ako that same day) at plano ko na sanang umuwi ng bahay nang biglang tumawag ang ex-colleague ko at tinanong kung nasaan daw ako. She was inviting me to celebrate the New Year’s Eve with them at the Fullerton Bay Hotel kaya ayun, nabuhayan ulit ako ng loob at napa-oo kaagad ako.

I must say, it was a FUN NYE celebration! We had a great view of the fireworks display, and had champagne and yosi while watching it. We were dancing the night away and stayed there up to around 4AM. THAT NIGHT WAS EPIC!

Thanks to awesome friends for letting me spend my New Year's Eve with them. God is good! To a much more wonderful year ahead of us, CHEERS! :)