Banoffee Pie

Question:
Anong pinagkaiba ng Starbucks sa Pilipinas at Starbucks sa Singapore ?

Answer:
Walang BANOFFEE PIE dito. :(

Sa tuwing umuuwi ako sa Pilipinas, hindi ko kinakaligtaang dumaan ng Starbucks para umorder ng kape at siyempre, BANOFFEE PIE. Sobra ko kasing paborito ang pastry na ito na gawa sa saging, gatas, toffee, at kung anu-ano pa. Nakakalungkot isipin na walang BANOFFEE PIE sa Singapore at kailangan ko pang mangibang-bansa para lang matikman at namnamin kung gaano kasarap nito.

Ewan ko ba kung bakit ako na-addict sa BANOFFEE PIE. It all started when I was still ruling my so-called 'gasoline kingdom'. Merong Starbucks sa loob mismo ng gasolinahan, kaya naman pagmulat na pagmulat pa lang ng aking mga mata sa umaga, Starbucks kaagad ang nakikita. (Siyempre kasama na din 'yung mga sasakyang nagpapa-gasolina.) Papasok ako minsan ng Starbucks na naka-sando, boxer shorts, at tsinelas (at hindi pa nagtu-tutbras) tapos oorder ng cafe mocha at siyempre, BANOFFEE PIE.

Lagi kong nami-miss ang BANOFFEE PIE, at ang mga alaalang dala nito sa tuwing naiisip ko. Dati lamang ay abot-kamay ko siya.

Pero ngayon…

Pagkalayo-layo na.

Ganun talaga ata ang buhay. You cannot always have it all. But the memories will forever be cherished. And BANOFFEE PIE will always be on top of my list.

Ang hiling ko lang ay sana tulad ko, meron ding ibang tao ang nakaka-appreciate sa BANOFFEE PIE.

Soul Search

I don’t usually like the Lenten Season.

Naaalala ko nung nasa Pilipinas pa ko, wala akong masyadong ginagawa kapag Semana Santa. Lagi akong nasa bahay at nanonood lang ng Oprah, Early Edition at Seventh Heaven marathons. Only child kasi ako kaya wala din akong makausap sa bahay. (Ako na ang loner!) Lagi din namang wala ang Nanay ko dahil aktibo sa simbahan ‘yun. Palagi silang may Bisita Iglesia at kung anu-ano pang aktibidades. Hindi din naman ako sumasama kapag may nag-aaya ng Boracay o kung saan man dahil lagi akong walang pera.

Noon namang nagtrabaho ako sa gasolinahan, lagi akong may pasok kapag Holy Week. Peak season kasi ‘yun. Madaming bumabiyahe. Madaming umuuwi ng probinsiya. Madaming nagpapakarga ng gasolina ("Full tank po Sir/Ma’am?") kaya hindi ako pwedeng mawala. Kailangan din naming mag-assist sa mga nasisiraan ng kotse sa SLEX. Ironic kasi madami ang incidents ng car theft at ‘basag kotse’ kapag Holy Week. Kailangan nandun kami lagi para magbantay ng mga gasolinahan at makipag-coordinate sa pulisya kung meron mang mga ganoong insidente. Sobrang nakakapagod.

Ngayon, Semana Santa na naman. Wala na ako sa Pilipinas. Wala ng Seventh Heaven marathons. Wala ng pagbabantay sa mga gasolinahan sa Laguna. Madami na ang nagbago, pero madami pa din naman ang tulad ng dati.

Wala pa akong pinaplano ngayong long weekend. Gusto ko sanang pumunta sa isang lugar kung saan tahimik at konti ang tao para makainom ng beer makapag-soul search. Gusto kong i-maximize ang pagkakataong ito. Madaming bagay ang gusto ko sanang pag-isipan at pagnilay-nilayan ngayon…

Tulad ng kagustuhan kong iwan na ang Singapore at bumalik na sa Pilipinas…

Tulad ng pag-iwan ng tuluyan sa Katolisismo at pagpapalit ng relihiyon…

Tulad ng kung paano ko pa mapapagbuti ang aking trabaho dito sa Singapore (habang nandito pa ako)…

Tulad ng kung ano ang gagawin ko sa buhay ko ngayong trenta anyos na ako…

At kung anu-ano pa.

Madaming desisyon ang kailangang gawin. Kailangan kong kausapin ng masinsinan ang Diyos para humingi ng gabay.

Five Things I Did in Manila (PART TWO)

(1)

Met up with high school friends.

(2)

Met up with college friends.

(3)

Met up with bloggers Andy & Khacai.

(4)

Met up with bloggers Efbee & KooKoo.





(5)
Met up with bloggers Aajao & Kuri.

Five Things I Did in Manila (PART ONE)

(1)

Gave my Mum big, tight hugs.

(2)

Visited my Dad, and brought him flowers.

(3)

Had lunch at Max's with Mum. (Walang Max's sa Singapore!)

(4)

Attended a Bloggers' Meet-up organized by P0kw4ng, who's also an OFW Blogger from Germany.

(5)

Had dinner at Gourmet Burgers with my good friend Claire in Bonifacio High Street.